ZeuS Trainingsweekend Munster
ZeuS Trainingsweekend Munster: een verslag van Anne Hurkmans & Eva Heisnbroek
Dankzij een botsing voor de neus van Maartens auto, begonnen wij het weekend in de file. Eenmaal aangekomen in het verre Duitsland konden we deze frustratie al snel vergeten met een romantische speed date. Dit bleek slechts voorspel te zijn, want daarna begon het zéér intieme komkommer- en sinaasappel spel. Onder het genot van een groot stuk taart en een op natuurlijke wijze gekoeld biertje (welke Annemarieke graag met atletische bewegingen uit de tuin graaide) werden ook de laatkomers ontvangen.
Zaterdagochtend vroeg (8 uur) werden we hardhandig uit onze zoete dromen gewekt. Ons zeer grote matras (de hoogspringmat) begon gevaarlijk te golven, toen iemand ons springend besloot te wekken. Na een luxueus ontbijt begonnen we dan echt. De mila groep ging de wilde natuur van Münster in, waar gladde ijspaden en wilde konijnen het ons erg moeilijk maakten. De baanlopers, hoogspringers en polsstokkers bleven lekker binnen.
Na ons in het zweet te hebben gewerkt, gingen we 's middags uit eten bij de Duitse Italiano. Deze tweetaligheid bracht menig Aquilalid (lees: Annemarieke en Freek) behoorlijk in de war ('merci .. eh.. signora.. danke?'). Terug in de hal werden uitbuikend spelletjes gespeeld op de heerlijk relaxte hoogspringmat.
Bij de middagtraining werd er flink gewerkt in het krachthonk, maar ook andere onderdelen werden beoefend. Voldaan en moe vertrokken we rond 7 uur met een toeristische, ietwat uitgebreide, route naar een hostel voor het avondeten. Hier konden we genieten van een menu met meerdere gangen, afsluitend met een heerlijke zelfgemaakte "chocolademousse".
Het Schwarzes Schaf (Zwarte Schaap) was de volgende stop van de avond. In eerste instantie werden de 'minderjarigen' niet toegelaten. Maar na het besef dat we dan alle 50 niet zouden gaan, konden we onder de smoes 'garant staan' toch naar binnen. Eenmaal binnen gingen letterlijk alle deuren voor ons open. In de loop van de avond werden tot onze verbazing steeds meer zalen geopend.
Een paar uur later werden de zwemmers alweer gewekt, de rest ging een uurtje later aan de slag. Na een zware zwemtraining (bubbelbad en sauna) doken we gezamenlijk weer het Italiaanse restaurant in, waar we nogmaals konden kiezen tussen een werkelijk heerlijke pizza en verfijnde pasta.
Als laatste persten we er met z'n allen nog een buikspierkwartiertje uit. Dit eindigde met een aparte oefening, waar je zeer veel spierpijn van krijgt waarna met pijn in hart en spierpijn over het hele lichaam afscheid genomen werd van de trainingshal.
Door Anne Hurkmans en Eva Heinsbroek