Geuzenloop

Geuzenloop 2010: een verslag van Nienke Bijman

Geuzenloop 2010

20 maart 2010, deze datum gaat voor mij en mijn kortstondige 'hardloopcarrière' de boeken in als mijn eerste Aquila loop. Met zo'n 20 Aquileten (2 teams) zijn we afgereisd naar Leiden om tijdens de 2e Geuzenloop de gouden én zilveren plak op te halen. Aan de ambities ligt het in ieder geval niet… De trein ging al vroeg vanaf centraal (8.10), ik had de slaap nog in de ogen na een korte nacht. Tsjah, ook op vrijdagavond waren er nog studenten verplichtingen (lees: feestje met bier en tequila). Gelukkig waren er ook uitgeslapen leden en zat de stemming er al snel in, in Leiden aangekomen was ik alweer fit en ik had er zin in!

10.00. De Aquila shirtjes aan en een teamgevoel gecreëerd met een heuse groeps-yell. Anne en Rosalie staan fit aan de start, ook hun Aquila debuut. Anne zorgt in deze 1e etappe voor een nummer 1 positie voor Aquila 1. Als meefietser en coach van Rosalie had ik de taak te zorgen dat ze uit de wind liep en dat ze iets had om naar te luisteren. Slappe verhalen en coach aanwijzingen als 'pijn is tijdelijk, roem is eeuwig' waren het gevolg.

13.00 Herstart. Na een uitgebreide (nouja voor mijn doen dan) warming up met Eva mocht ook ik van start. Vooraf had ik last gehad van een liesblessure en nog getwijfeld of het wel verstandig was om mee te doen. Het gebrek aan andere lopers en groepsdruk hebben me overgehaald. Tijdens de warming up heb ik mijn blessure niet gevoeld en mijn lies goed gerekt dus ik kon met een goed gevoel naar de start. 5,2 km in het vooruitzicht die ik hopelijk binnen 28 minuten ga lopen. Na de start verlies ik Eva al direct uit het oog en ook vele andere lopers hebben een stuk hoger tempo. Gelukkig vindt ik al snel een lekker ritme dat ik tot het einde weet vast te houden. Rosalie sleept me door de wedstrijd met een betoog over wat zij wél en voornamelijk juist géén aantrekkelijke mannen vindt (voor mij nu een weet, voor jullie om naar te blijven gissen). Ze blijft me aanmoedigen dat ik het meisje voor me moet inhalen, wat me in de eindsprint uiteindelijk niet lukt. Aan de aanmoedigingen lag het niet! Helaas mijn streeftijd niet gehaald, maar geen last gehad van mijn blessure dus ik ben tevreden.

De hele dag was Aquila volop aanwezig op het complex. Aanmoedigen van lopers, ophalen van lopers 400m voor de finish, het doen van de wave, fluiten, we waren erg fanatiek met z'n allen. Uiteindelijk bracht dit ons op een prima 2e plek voor Aquila 1, achter het UT/Saxton team. Aquila 2 behaalde de 9e plaats.

Na het lopen stond het eten klaar en het bier koud. Na een hele dag buiten en hardlopen smaakte dat erg goed. Al snel werd de dansvloer dan ook opgezocht en lieten aquileten zien dat ze naast hardlopen ook konden dansen. Aan het einde van de avond rolden onze teams (volgens mij mag ik hier voor iedereen spreken) moe maar voldaan in de trein terug naar Amsterdam.

Een groot deel van de deelnemers is de laatste maanden pas lid geworden om te trainen voor en mee te doen aan de Batavierenrace. Tijdens het eten bedacht ik me dan ook hoe leuk we het hadden met elkaar terwijl we elkaar 2-3 maanden geleden nog niet kenden. Iedereen bedankt voor deze gezellige sportieve dag, mijn Aquila debuut is geslaagd. Tot volgend jaar om hopelijk een snellere tijd neerzetten!

Nienke Bijman