NSK Ekiden

NSK Ekiden, een verslag van Marloes Janssen

Samen met Marcel, die ik in Diemen al was tegen gekomen, liep ik op Amsterdam Centraal naar spoor 13. Martine stond er al, en ook de anderen kwamen er al snel aan. Behalve Annemarieke, die op weg naar ons toe de trein uit was gezet, en Linda, die de trein gewoonweg had gemist. Tense ging met de auto. Onze eindbestemming? Het NSK Ekiden in Rotterdam! (Een Ekiden is een estafetteloop, waarbij zes lopers in totaal een marathon lopen. Er wordt respectievelijk 5, 10, 5, 10, 5, en 7,195 km gelopen. De Tasuki (een officiële Ekiden sjerp) wordt op het wisselpunt van de ene loper aan de volgende doorgegeven.)

Maar zonder lol geen leuke dag, dus zetten Linda en Annemarieke de vrolijke sfeer in gang door ons te laten weten dat ze in Almere beland waren. Zonder die knipoog aan het eind van het smsje hadden we het misschien nog wel geloofd ook. Gelukkig namen ze ons in de maling, maar toch zou het nog even kunnen duren voordat ze er zouden zijn, net als bij Tense die in de file stond. Dus moest er nog wat gesleuteld worden aan de etappeverdeling zodat we niet zonder loper zouden staan. Sowieso had het damesteam al een loper tekort door de blessure van Rosalie. Maar Nienke was onze held en zou wel 'even' twee etappes doen.

Om 12 uur klonk het startschot. Nienke en Freek spurtten er vandoor, om vervolgens de Tasuki van het damesteam door te geven aan achtereenvolgens Martine, Marloes, Evelien, (weer) Nienke en Linda, en die van het mannenteam aan Krijn, Marcel, Jack, Tense en Vincent. Het parcours liep gedeeltelijk over de atletiekbaan, waar ook de start en het wisselpunt waren, maar grotendeels over een tussen bomen gelegen fietspad. Ondanks het warme weer werden er goede tijden gelopen. Vooral Vincent had een fantastische spirit! Halverwege dacht hij er al te zijn en zette zijn eindsprint in gang. Maar helaas bleek hij nog niet bij de finish te zijn en moest er nog een paar kilometer geknald worden. Vanaf een paar 100 m voor de finish sprintte het hele team met de slotlopers mee, en gingen zo met z'n allen de eindstreep over. Jammer alleen dat TJ op dat moment er niet bij was.. Uiteindelijk waren de prestaties van beide teams goed genoeg voor een podiumplek: zilver voor de mannen (2:52:14) en brons voor de dames (3:52:09)!

Aan sportiviteit geen gebrek in onze groep; vóór de prijsuitreiking was een aantal van ons nog even wezen zwemmen, omdat we met het warme weer wel een frisse duik konden gebuiken (hoewel het bruine water van de Kralingse Plas niet echt fris te noemen was). En ook later op de avond zaten we nog bordevol energie, dus gingen we tijdens het barbequen (het duurde toch nog wel even voordat het vlees gaar zou zijn, want de kolen waren op) een potje blote-voeten-voetballen.

Op het moment dat de laatste stukjes vlees van de barbeque werden gehaald was het feest al begonnen. Een heuse André Hazes imitator was aanwezig, maar pas toen de DJ's aan het werk gingen kwamen de voetjes echt van de vloer. Lang mocht dit niet duren aangezien het feest plotseling om half één al afgelopen was. Een aantal wilde bij de tenten blijven om daar gezellig met elkaar bier te drinken, anderen wilden liever de stad in om daar het feest voort te zetten. Hoe het bij de tenten was weet ik niet, want met Vincent, Annemarieke, Marcel, Tense en een aantal van andere verenigingen vertrok ik richting het centrum van Rotterdam. Hoe het daar was weet ik dus wel; laten we het er maar op houden dat we een erg gezellige avond hebben gehad. Een mooie afsluiter van een geslaagde dag!

Foto's van deze dag kun je hier bekijken.