Haasje Cross 2005; en het was WIT in Nijmegen!

De dag voor de Haasje Cross in Nijmegen was de beruchte vrijdag van november; ruim achthonderd kilometer file, militairen die dekens uitdeelden aan verkleumde automobilisten, noodopvang voor gestrande treinreizigers, tienduizenden mensen zonder stroom. En wij zouden die zaterdag met de trein naar Nijmegen gaan....

Hoewel er in Amsterdam weinig aan de hand leek te zijn, waren we benieuwd of we Nijmegen wel halen zouden. Maar het viel mee, de trein reed gewoon op tijd en Kofi, Dave, Maaike, Jelle en ik kwamen keurig een uur van te voren bij 'het Haasje' aan. En er lag dus sneeuw! Bij net een graden boven nul was de atletiekbaan nauwelijks te zien, het hele veld was wit. Met ons 'proefrondje' over het parcours bleek dat dit niet allen op de baan het geval was, het bos was wit, en waar het niet wit was, was het of een en al blubber, of lagen diepe plassen met ijswater. En hier zouden we, verdeeld over 15 rondjes van ongeveer een kilometer, een wortel moeten doorgeven???

Vijf minuten voor de start trof ons een kleine ramp. Dave ging op een of andere manier door zijn rug en had erg veel pijn. En hij zou vier van de vijftien rondjes voor zijn rekening nemen! Jelle, die eigenlijk pas als vierde zou lopen, moest opeens gaan starten en het hele schema werd snel omgegooid. Iedereen een rondje erbij, en we zouden het hopelijk ook redden. Het parcours was trouwens ook omgegooid, de sloten met ijswater mochten we schrappen, in plaats hiervan moest je via een glibberig heuveltje naar de besneeuwde baan terug.

Al met al was het een spannende race. We lagen eerst tweede, toen derde, toen zesde, toen weer derde, etc. Dave wilde toch nog een rondje proberen, en liep uiteindelijk twee hele ronden en deze leken de toestand met zijn rug zelfs te verbeteren! Het wisselschema werd dan ook nog tig keer veranderd. Het parcours was redelijk zwaar, door de sneeuw kon je minder goed afzetten en het was glibberig. En tussendoor stonden we met bevroren tenen te wachten tot we weer mochten.

Uiteindelijk werden we net aan vierde, na twee enorm snelle laatste ronden van Jelle en Kofi. Jelle zette nog de tweede tijd van de dag neer gezet en Kofi liep iedere ronde weer sneller dan de vorige, ongelofelijk! Oh, en tip van de maand: Neem een paar extra (droge) schoenen mee als je in de sneeuw gaat lopen. Maaike en ik hadden deze allebei vergeten (ze stonden wel klaar) en dat is toch wat minder fijn als je nog ruim ander half uur met de bus en de trein terug moet.....

Volgend jaar weer, maar dan met meerdere teams??!!

Lisa Bos