Aquileet in Spanje

Thomas Miedema, een van de iniatiefnemers van Aquila, zit op het moment voor zijn studie in Salamanca, Spanje. Hij is daar in september 2004 heengefietst (!) en stuurt af en toe een bericht onze kant op om te laten weten hoe het met hem gaat. Hieronder zijn laatste atletiekbijdrage.

Nieuws

04-07-05 Laatste bericht uit Spanje

Mijn vertrek staat gepland voor aanstaande donderdag, de fiets staat klaar. Het voorzichtige idee om weer terug te fietsen naar huis is dus overgegaan in een heus plan. De bijbehorende uitdaging is om dit in 2 weken te doen. Dat is scherp, maar niet onmogelijk.

Woensdagavond loop ik nog een 1500 meter hier in Salamanca, dat is dan gelijk de afsluiting van mijn baanseizoen. Na 2400 kilometer fietsen verwacht ik niet dat er al teveel meer over is van mijn (hardloop)benen. Maar misschien was die fietstocht 9 maanden geleden wel de reden waarom het daarna juist zo goed ging met atletiek, het geheim, de magische formule. Om de Amsterdamse atletiekplannen na de zomer een eerlijke kans te geven moet er daarom nu ook weer gefietst worden.

En de 5000 meter dan? 2 Weken geleden heb ik er eentje gelopen, tijdens de provinciale kampioenschappen. De temperatuur van 37 graden en het idee dat het toch alleen om de medailles ging deed iedereen besluiten om het maar eens lekker rustig aan te doen. Zo finishde ik als derde in 15.30, toch behoorlijk kapot, en gezien de omstandigheden tevreden met dit nieuwe pr (was 15.56). Natuurlijk had het wel wat harder gemogen gezien mijn 3000 meter tijd (8.38), maar dat komt dan volgend jaar maar. Ik vind het zo wel mooi geweest, het waren 9 fantastische atletiekmaanden.

Tot zover dus mijn berichtgeving uit Spanje. Ik zal kijken of ik ergens halverwege Frankrijk een internetcafé kan vinden voor een berichtje.

13-06-05 Finale competitie

Dat ging helemaal niet zo lekker. 3000 meter in 8.45, 6e plaats (v.d. 8). En met het team er net niet in geslaagd om te promoveren naar de eredivisie, de teams uit Lleida en Burgos hadden aan het eind van de dag net wat teveel punten meer.

Als ik de tempo´s op training steeds harder loop (4x1000 in 2.50/2.52 i.p.v. 2.56/2.58), dan mag ik toch verwachten dat de wedstrijden ook steeds beter gaan? Of niet? Het lijkt de andere kant op te gaan: 8.38, 8.40, 8.45. Ik baal hier echt behoorlijk van. Wat moet ik dan, tempo´s nog harder op training? Zoals de trainer zegt? "Thomas, je kan niet afzien, je moet meer afzien". Het hele jaar min of meer gedaan wat ie zei en inderdaad veel progressie geboekt, maar begin nu toch te twijfelen.

De race begon hard. Eerste kilometer liep ik in 2.51, was groep toen al 20-30 meter kwijt. De verkeerde kant op helaas, ik liep achteraan. Ik rekende erop dat zij hun tempo niet zouden kunnen vasthouden, wat ook wel klopte, alleen ik ging zelf ook steeds langzamer lopen. Het kostte vanaf het begin allemaal veel te veel moeite. Wel nog vrij snel 2 jongens ingehaald, maar verder hele race alleen gelopen. De nummers 3 t/m 5 liepen tussen de 8.40 en 8.44, normaal gesproken had ik dus gewoon weer derde moeten worden. De nummers 1 en 2 liepen daar weer zo´n 15 seconden voor.

Vraag ik na afloop aan die winnaar hoe het ging. Ja ging wel, maar dit is niet echt mijn ding. Welke afstand loop je dan? Marathons. En hoe hard? 2 uur 9 minuten. Ja haleluja! Altijd leuk die Spanjaarden. Er deed ook nog iemand mee van 2.15, iemand van 1.05 op de halve en de rest loopt in ieder geval onder de 31' op de 10km. Wat een niveau!

Dit was voorlopig mijn laatste 3000 meter. Op naar de 5000 meter. Dat persoonlijk record stamt nog uit de oertijd in Nederland, dat moet dus wel lukken.

06-06-2005 Fietstochtje

Het begint weer te kriebelen. De zomervakantie nadert, mijn fiets staat klaar.

traject: Salamanca -> Amsterdam kms: 2400 duur: 2-3 weken (12x200km of 18x150km) vertrek: een dag in juli temperatuur: 35+

Wie o wie doet er mee?

Het is overigens nog maar een *idee*. En niet meer dan dat. 2 Uurtjes vliegen om thuis te komen klinkt ook wel errug aantrekkelijk.

23-05-2005 Spaanse competitie

3000 Meter in 8.39.99. Kilometertijden: 2.54 - 2.54 - 2.52. Weer een mooie vlakke race met een eindsprintje zou je denken. Nou niet dus! Rondjes 72 werden afgewisseld met rondjes 67, wat een ellende. Kwam niet goed in mijn ritme, geduw, (onbedoeld) geschop van achteren, inhalen, ingehaald worden. Concentratie ver te zoeken. Laatste 200 kwam er ook weer iemand langs, als derde gefinished. Tijd en resultaat dus uiteindelijk niet slecht, maar ook niet heel goed. Regular noemen we dat hier.

Als team in ieder geval wel goed gepresteerd, een 2e plaats. Over 3 weken is de finale, dan kunnen we proberen te promoveren naar de eredivisie. Daarvoor moeten we weer bij de beste 2 eindigen, er doen steeds 4 teams mee.

Verschil met de competitie in Nederland is dat hier vrijwel alle olympische onderdelen aan bod komen. Weer een rijtje: 100, 200, 400, 800, 1500, 3000, 110 horden, 400 horden, 3000 steeple, 5000 snelwandelen, kogel, discus, speer, kogelslingeren, ver, hinkstap, hoog, polsstok, 4x100 en 4x400. Totaal 20 en allemaal dubbelbezet. Kogelslingeren en discuswerpen zijn echt mijn favoriete onderdelen om te volgen, wat een beesten! Daar tegenover staat natuurlijk snelwandelen, maar ook dat begint te wennen.

Een ander afstand die hier anders is dan in Nederland is die tussen 2 willekeurige steden. De wedstrijd was in Lleida, vlak bij Barcelona, 850 kilometer van Salamanca, 2x10 uur in de bus. Vond dat reizen eerst wel leuk, hoop nu toch dat die finale wat dichterbij is...

16-05-2005 De verveling slaat toe

"Verveelt dat nou nooit, dat hardlopen?"

Ja natuurlijk! Elke dag weer, weer datzelfde rondje, weer diezelfde duurloop, weer die kilometers in 4 minuten. Ik ken inmiddels ieder hobbeltje, bobbeltje, kuiltje, bochtje van dat kl*** park.

(Deze stukjes schrijven begint trouwens ook aardig te vervelen.)

Van onze groep ben ik niet de enige die er soms zo over denkt. De afgelopen maanden zijn er verschillende jongens gestopt, of ze komen alleen nog zo nu en dan trainen. We noemen: Dani, 'klaar met studie, baan gevonden in Madrid, geen tijd meer om te trainen', Jorge, 'veel uitgaan is leuker', Alberto 'lang geblesseerd, veel uitgaan is inderdaad leuker', David, 'geen zin meer' en Roberto, 'zie geen kans meer op progressie'.

Geen goed teken. De groep was al niet zo groot, nu blijven slechts over JuanCarlos en Alberto Mangas. De eerste is ook al niet zo lekker aan het trainen, vaak moe, de ander traint alleen in het weekend met ons mee, woont ergens anders.

Blijft over: veel alleen trainen.

En waarom blijf ik daar dan wel mee doorgaan? Omdat ik voorlopig nog lang niet klaar ben met mijn studie, nog zeker geen baan heb gevonden, uitgaan helemaal niet leuker vind dan trainen, niet geblesseerd ben, wel tijd heb om te trainen, er nog wel veel zin in heb en nog ontzettend veel progressie denk te kunnen boeken. Zo.

09-05-2005 Wat een hitte

Het is hier behoorlijk warm geweest de laatste tijd. En het is nog maar net mei.. Die wedstrijd vorige week liepen we bij dik 30 graden, meestal is het nog zo'n 26-28 graden als wij trainen om 6 uur 's avonds. Dit is wel even wennen, ook omdat het in de winter toch best koud was en ook aan de Portugese kust was het voornamelijk gewoon lekker trainingsweer.

Ik zou dus nu wat kunnen gaan klagen.

Bijvoorbeeld. Zondag heb ik mijn lange duurloop moeten onderbreken na 50', normaal doe ik 65'. Het was 5 uur 's middags, ik liep echt te zweten als een beest. Het leek wel steeds warmer te worden, er ontwikkelde zich een licht hoofdpijn en toen ik opeens ophield met zweten (kan dat? of verzin ik een nieuw uitdrogingsverschijnsel) ben ik maar eens in de schaduw gaan liggen met een flesje water. Uitlopend naar huis kwam ik erachter dat dat niet zo´n gekke belissing was.

Ja sorry, ik hoorde dat het rotweer is geweest in Nederland. Beetje flauw om het dan over het weer in Spanje te gaan hebben. Om de stand weer wat recht te trekken, vandaag vielen er hier ook een paar druppels.

02-05-2005 Sneller en sneller

3000 meter in 8.38. Dit was een tweede plaats waardig in de competitiewedstrijd van afgelopen weekend in Cordoba. Trainingsgenoot Alberto werd 4e in 8.44 en zat flink te balen dat ik hem had verslagen, hoewel ook hij een pr liep. We hebben de wedstrijd met het team gewonnen, over 3 weken moeten we weer aan de bak.

Toen ik over de finish kwam, en het eerste uurtje daarna, was ik echt door het dolle heen. Zó wat hard! Weer meer dan 15 seconden van pr af! Nu zeg ik: ja, ging wel lekker, maar moet natuurlijk sneller. Die doelstellingen van vorige week kunnen de prullenbak in, dat schiet natuurlijk niet op. En die klojo die me de laatste 200 voorbij ging, dat gebeurt me ook niet nog een keer.

Er werd een mooi tempo gelopen, allemaal rondjes 70, ik hoefde alleen maar te volgen. 600 Meter voor het eind de kop overgenomen en wat versneld. Een blik op mijn klokje maakte duidelijk dat een tijd onder de 8.40 erin zat, wat dus eindelijk gelukt is.

Terzijde: ik sta hiermee tot nu toe 2e op de nationale ranglijst 3000m, achter GertJan Liefers :)

Tsja, ach, misschien ging het toch al best wel hard. Maar waarom niet harder? Stel nou, volgende keer al die 8.30. Voorzichtig. En, "the difference between the impossible and the possible lies in a person's determination", toch?

Maar ik zeg natuurlijk niet dat ik ook al aan die 8.23 denk.

25-04-2005 Doelen 3000 en 5000 meter

Vorige week geen nieuws uit Spanje... want ik zat in Portugal. Hierover wellicht later meer. Voor deze week houd ik het kort:

Voorjaar 2005: 8.38/15.00
Zomer 2005: 8.30/14.45
Voorjaar 2006: 8.23/14.30
Zomer 2006: NK 5000m

11-04-2005 Het eerste persoonlijke record

De eerste baanwedstrijd, het eerste pr! En er komen nog meer, dat kan ik jullie verzekeren. Zó wat ging dat makkelijk.

Omstandigheden leken van te voren niet optimaal: gewoon doorgetraind deze week, veel wind, vroeg op de dag (13.00 uur), koud (8 graden) en helemaal geen tegenstand (dat wil zeggen, er deden geloof ik nog 6 anderen mee, maar die heb ik verder niet gemerkt).

De trainer had het echter zo geregeld dat trainingsmaatje Jorge eerst 1000 meter op kop liep en daarna JuanCarlos nog eens 1000 meter. Zij deden zelf dus niet echt mee met de wedstrijd en combineerden dit met nog een aantal duizendjes tot volwaardige baantraining.

2 Hazen dus, wat een luxe. En wat loopt dat makkelijk met iemand die het tempo bepaalt, je hoeft alleen maar te volgen. We kamen volgens planning door in 2.55. Daarna ging het helaas wat te langzaam: 6 rond na 2000 meter. De laatste 1000 alleen meter wist ik weer wat te versnellen en kwam zo uit op 8.55, een pr met 16 seconden.

Met een tevreden gevoel naar Portugal dus.

04-03-2005 Costa Blanca

De afgelopen week heerlijk gerelaxed aan de Costa Blanca. Met 4 vrienden van atletiek in autootje, dinsdag 600km/6uur heen, zaterdag terug. We hadden het appartement van de ouders van een vriendin van één van hun ter beschikking in Elche, op 20km van Alicante (en het strand). Redelijk lekker weer gehad, alleen het water bleek toch nog vrij koud.

Voor mij hoort 'hardlopend de omgeving verkennen' de laatste jaren echt bij de vakanties. Dit zijn ook vaak de trainingen die ik me later nog kan herinneren. Helaas stond ik er alleen voor (de trainer´s zijn ergste vrees kwam uit): mijn reisgenoten wisten hun nachtelijk drankavonturen niet te combineren met enig soort van atletiektraining.

Al met al een aantal mooie duurlopen langs een riviertje gedaan, het strand met de blote voeten aangevallen, 1 dag de atletiekbaan opgezocht en een circuit van een mijl gevonden voor de langere tempos. Nu weer een weekje studeren en dan voor 2 weken naar de Portugeese Algarve. Wat een leven.

28-03-2005 Een gemiddelde trainingsweek

Om jullie een idee te geven van de trainingen die we (ik) hier doen, hieronder een overzicht van deze week. Ik moet er natuurlijk bij zeggen dat iedere trainingsweek weer anders is en er dus niet zoiets bestaat als een gemiddelde trainingsweek. Maar toch: de afgelopen week was niet bijzonder zwaar of licht, bevatte niet veel meer of minder kms dan anders en de tempos gingen niet veel harder of zachter dan andere weken. Misschien zou je de rustdag een uitzondering kunnen noemen (normaal alleen 2 dagen voor een wedstrijd), maar daar tegenover staat weer 2x dubbel.

Ma ochtend: krachtcircuitje in gym
Ma middag:  duurloop 70'
Dinsdag:    3x3000 in 3'30/km, rust = 2 1/2'
Woensdag:   baan 3x4x400 in 69", pauze = 1', seriepauze = 4'
Do ochtend: duurloop 40'
Do middag:  duurloop 70'
Vrijdag:    1000 (3'02) - 2000 (3'05+3'08) - 2000 (3'05+3'06) - 1000 (3'00), pauze = 3 1/2'
Zaterdag:   rust
Zondag:     duurloop 85'

Dat krachtcircuitje stelt niet zoveel voor. We doen zowel onder- als bovenlichaam, 3 series van 10 oefeningen, alles 15 herhalingen. We zijn hier pas 2 weken geleden weer mee begonnen, na dit alleen kort in november gedaan te hebben.

Na de hele winter de baan niet aangeraakt te hebben, zijn we 2 weken geleden voorzichtig begonnen met de baantrainingen. 400tjes gingen goed, maar toch behoorlijke inspanning. De langere tempos doen we nog steeds op een rondje van 1km buiten de stad. Dit is niet exact gemeten, dus tijden mogen met een korreltje zout genomen worden. Maar hard gaat het wel, met de training van vrijdag duidelijk de zwaarste van de week. Voor dit soort trainingen geld altijd: een slechte dag, en je moet er echt af. Uitlopen naar huis is vaak een crime.

Duurlopen zijn inclusief heel rustig in- en uitlopen 2x10'. Gaan verder in 14 tot 15 km per uur en kosten niet alteveel moeite. In totaal komt het zo op ongeveer 100km.

Ben benieuwd wat het gaat opleveren deze zomer!

21-03-2005 Indoor in de buitenlucht

De laatste indoorwedstrijd werd in Spanje vorige week afgerond. Deze week is het outdoorseizoen alweer begonnen. Vroeg!

Om met dat laatste te beginnen: in de zomer is het gewoon te warm. Vooral 5.000 en 10.000 meters loopt men hier het liefst in maart en april. Het is hier nu al iedere dag zo´n graad of 20 (de lente is begonnen) en dat schijnt binnen een paar maanden op te lopen naar de 30-35. Zelf wacht ik dan liever tot ik weer terug ben in Nederland...

Tot die tijd kan ik mij vermaken op de 3000m. 1 Mei begint voor ons de competitie, en dan is dat de langste afstand. Tot die tijd waarschijnlijk geen wedstrijden en veel trainen. Deze week voor het eerst in mijn leven steeple geoefend, over hordes heen moeten springen etc. Niet echt een succes, ik hoop dat ik die 3000m vlak mag lopen 1 mei.

Over het afgelopen indoorseizoen: ik ben alleen 1x bij een wedstrijd wezen kijken, in december. Het was lekker weer, zonnetje, 15 graden. Buiten. En dat was precies waar deze INDOORwedstrijd werd gehouden, buiten, op een buitenbaan. In Nederland zijn geen indoorhallen, hier zijn er maar weinig. En in november/begin december is het hier in het algemeen toch nog niet echt winter, dus dan kan dat best, moeten ze hier gedacht hebben.

14-03-2005 Sevilla: Spaanse universiteitskampioenschappen cross

Woooowwww.... het hotel had 5 sterren! Groot was het toverwoord. Ontzettend grote kamers met ontzettend grote bedden, 2 grote leunstoelen om tv te kijken, luxe badkamer etc. Verder was er een zwembad, 2 restaurants, allerlei ruimtes om te lounchen, draadloos internet, alles. Rijke mensen ook.

Uiteindelijk gingen we met dezelfde groep als 3 weken geleden: Mangas, JuanCar, Jorge en ik. Iemand van de universiteit was chauffeur (zeer luxe en snelle auto) en regelde verder alles. Vrijdag heen, zaterdag terug.

Steeds gegegeten in restaurants, vrijdagavond in die van het hotel. Allemaal erg lekker. Vooral tijdens het ontbijtbuffet zaterdagochtend hebben we behoorlijk zitten schransen, van 9 tot 10, steeds weer meer pannenkoeken, warme broodjes, fruit en wat al niet opgehaald.

5 Sterren. Vijf! Dat was voor mij de eerste keer en een hele ervaring.

En dan de wedstrijd. Ook heel groot. Goed geregeld, wel wat formeel. Accreditatie en toegangscontrole etc. Ploegen van alle universiteiten van Spanje. En ons resultaat? Tsja. Ach. Laten we zeggen, we hebben niet gewonnen. Maar wat maakte dat eigenlijk nog uit. Het waren 2 leuke dagen, veel lol gehad. En niet te vergeten: de universiteit betaalde alles.

07-03-2005 Sportvoorzieningen

Eerder vertelde ik jullie al over de -bus- die ons naar de wedstrijden vervoert. Nu ben ik er achter dat er door de universiteit hier nog veel meer dingen geregeld worden voor sporters.

Tijdens wedstrijden lopen er soms atleten uit andere steden mee voor ons team. Zij trainen daar waar ze wonen, maar hebben licentie bij onze club. Ik neem aan tegen een kleine vergoeding. Inderdaad, een vergelijking met de competitieploeg van AAC gaat op.

Daarnaast heb ik deze week, helaas natuurlijk, kennis gemaakt met het medisch begeleidingsteam. Een arts (hij had tenminste een witte jas aan) en een fysiotherapeut staan ter beschikking. Dit is alleen voor de sporters die in competitie/wedstrijdverband uitkomen voor de universiteit. Basketballers, voetballers, volleyballers, atleten, etc. Van te voren een afspraak maken, maar je wordt dezelfde dag behandeld.

Leuk detail: dinsdag zaten er 4 hardlopers (Jorge, kuit; Gema, rug; Guanda, rug; ik, achillespees) en 1 rugbyer (vinger verstuikt) in de wachtkamer. Praatje met de fysio maakte ook veel duidelijk, hij kende iedereen uit onze ploeg. Mooi sport hebben we uitgekozen.

Ook heb ik gehoord dat je ´s middag langs kunt komen voor een massage, dan uitgevoerd door studenten fysiotherapie. Dit moet ik nog uitproberen.

Hoeveel geld er precies beschikbaar is, en of accomodaties (er is een speciaal krachthonk voor wedstrijdsporters) hier ook van vergoed worden, weet ik niet. Maar van iemand uit onze groep hoorde ik dat het gaat om 70.000 euro voor alleen het herenteam atletiek en 70.000 euro voor het damesteam atletiek. Dit lijkt me vrij veel, maar dat er meer geld is dan in Nederland lijkt me duidelijk.

28-02-2005 Barre omstandigheden

Die sneeuw was toch een uitzondering denk ik, want er kwam woensdag niemand opdagen op de training. Ook de trainer niet. Vastbesloten om toch wat te doen, eerst ons trainingsparcourtje sneeuwvrij gemaakt. Vooral de hellinkjes waren wat link, er lag zeker 10cm. Oplossing: bovenaan beginnen en grote sneeuwballen naar beneden rollen. Zo na 3 kwartier in de sneeuw gespeeld te hebben, uiteindelijk toch een duurloop van een uur kunnen doen.

Maar dit is natuurlijk ideaal weer voor een mooie cross. In het zelfde weekend als het Spaans kampioenschap cross, waar een behoorlijk aantal uit onze ploeg aan mee hebben gedaan, afgereisd naar Burgos, 2 1/2 uur hier vandaan. We waren met zijn 3-en: JuanCar (niet gekwalificeerd in klasse onder 23 jaar) en Alison (Amerikaanse aio, 27j, ook niet gekwalificeerd) en ik (nog geen licentie om me te kwalificeren, maar waarschijnlijk was dat ook niet gelukt).

De wedstrijd ging over 9.3 km. Met JuanCar moest ik nog een keer afrekenen, om definitief plaatsje te krijgen in de ploeg voor Sevilla. Hij stapte echter na 3km uit, dus dat lijkt geregeld (beetje vervelend om zo over je trainingsmaatjes te praten, maar ja, het is uiteindelijk toch een individuele sport). Alison werd 3e in de vrouwenrace, wat 70 euro opleverd. Er waren echt veel te veel prijzen, 10 vrouwen, 10 prijzen, 20 mannen, 10 prijzen (van 350 tot 20) en relatief weinig niveau door dat Spaanse kampioenschap.

Zelf wel een bijzondere race beleefd. In een behoorlijk steile afdaling gevallen, paar meter door de modder naar beneden gegleden en tegen een paaltje tot stilstand gekomen. Gelukkig geen erge verwondingen, opgestaan en doorgelopen. Het groepje dat streed om de 3e plaats (130 euro) weer bijgehaald, maar door daarna nog 2 keer te vallen uiteindelijk slechts als 8e gefinished (30 euro). Zo leer ik iedere week weer wat: volgende keer langere punten onder die spikes.

22-02-2005 Campeón por equipos!

Wedstrijden

Goed, misschien helpt het als ik het kort houd.

Na de 2 eerder gelopen en beschreven wedstrijden heb ik er inmiddels nog 2 op zitten. De eerste was een stratenrace door een klein dorpje. 4 Rondjes van een kilometer, maar zal iets minder geweest zijn gezien eindtijd van 12´01. (Ter info: pr 3000m= 9´11, pr 5000m=15´56.) Rond de 15e plaats begonnen, in tweede rondje kopgroep bijgehaald, deze in derde rondje erafgelopen en uiteindlijk als tweede gefinished. De winnaar liep de hele wedstrijd eenzaam voorop en was helaas onbereikbaar. Prijzen voor nummers 1,2,3 bleken overigens gelijk te zijn, dus niet al teveel energie verspilt :). Een trui en een tas vol met chocolada (of eigenlijk Turon, Spaanse lekkernij, weet niet hoe dat in Nederlands heet) gewonnen. Zeker 3kg. Iedereen wilde wel bij mij in de auto voor de terugreis :)

Daarna vlak voor kerst aan een sylvesterloop in Salamanca zelf meegedaan. 8.1km, met 1 behoorlijke klim erin, maar wel asfalt. 13e Plaats, 25´44 (= 18,9 km/u). Heel erg tevreden met deze tijd. Vooral de eindsprint om die 13e plaats was mooi. Er stonden veel mensen langs de kant, teveel, waardoor je een soort Alpe d´Huez effect kreeg. We konden er nauwelijks doorheen. Gaaf!

Er was overigens veel geld te winnen, 1000 euro voor de winnaar (2 mintuten sneller), daardoor goede bezetting. De 10e plaats (1 minuut sneller) had nog 100 euro opgeleverd. De nummer 10 was overigens zelfde jongen die in die vorige wedstrijd voor mij 1e werd. Ik ken hem ondertussen een beetje, hoop hem de volgende keer bij te blijven.

Daarna, januari. Bestond voor mij voornamelijk uit vakantie, zuid-Spanje en Marokko met mijn ouders en later nog een week met een vriend uit Amsterdam geskied, gewandeld, gezwommen en gefietst. Ondertussen en tussendoor ook wel getraind, maar wat ongestructureerd en op eigen houtje.

Dan nu. Sinds 3 weken weer goed aan het trainen en het komend weekend weer de eerste wedstrijd. Heb er erg veel zin in, ben benieuwd hoe ik ervoor sta.

Salamca oktober-november

Na een tijdje gezocht te hebben bleek de universiteit zelf een atletiekvereniging te hebben: Club Universidad de Salamanca. De groep waarmee ik train is zeg maar de middelangeafstandgroep van de club.

We trainen 6 keer per week, door de week om 6 uur ´s middags, in het weekend om 12 uur ´s ochtends. Donderdag is over algemeen rustdag. Wat ik erg bijzonder vind is dat we altijd samen trainen, en altijd met de trainer erbij. De trainer werkt aan de Universiteit, voor hem is training geven deel van de gewone werkzaamheden.

Onze groep is niet zo groot, maar wel redelijk gevarieerd:
*David (18 jaar, 1´56 op de 800, 4´00 op de 1500, maar wel bij te houden op langere afstanden), Jorge (9´07 op 3000m, vergelijk mijn 9´11) en Alberto (18 jaar, heeft soms wat moeite met lange tempos). Met hun train ik meestal. Dan is er nog Roberto, maar die kan het meestal niet bijhouden.
*Dani (25 jaar, 1´08 op de halve), andere Alberto en Juan Carlos. Trainen meestal samen, en dat gaat behoorlijk rap. Zijn op dit moment nog wat te goed.
*2 Vrouwen eind 20. Trainen meestal samen met Pedro, onze veteraan.
*Paar meisjes van 16-17, waarvan de snelste de 3000m in 10´25 loopt. Wint alles wat er maar te winnen valt in haar klasse.
*Paar jongens van 14-16, waaronder een aantal echte talentjes. Hun duizendjes gaan ongeveer in 3´25, wat toch behoorlijk rap is.

Verder geeft de trainer sommige dagen ook nog training aan kinderen van lagere school. De trainer, genaamd sr. Honorato, was in zijn tijd behoorlijk rap. Met 2´12 op de marathon had hij zich gekwalificeerd voor Seoul, maar wegens omstandigheden die ik niet ken is deelname niet doorgeven.

Hij is behoorlijk streng, kortaf. Voor mij wel goed: train ik tenminste in plaats van altijd maar te praten. Hoewel we veel en hard trainen, is hij toch ook weer heel voorzichtig. Zo moest ik de eerste keer alleen rustig met meisje van 17 meetrainen, daarna met de jochies van 14, daarna met onze veteraan en daarna pas met de echte jongens.

Wat verder opvalt is dat we helemaal geen loopscholing of oefeningen doen. Ook trainen we buikspieren bijvoorbeeld maar heel weinig, alleen 2x per week heel kort tijdens een circuitje in krachthonk.

Er zijn standaard 2 locaties waar we trainen. Maandag en vrijdag doen we een duurloop op onverhard rondje van 1.3km rond sportvelden. Daarvoor of daarna gaan we naar de gym. De andere dagen gaan we altijd naar stukje braakliggend terrein net buiten de stad, waar een rondje van precies een km is uitgezet. Daar doen we alle tempos en fartletk etc. Er zitten 1 steile en 1 lichte hellling in dat rondje, en ook 1 steile en 1 lichte afdaling. Eigenlijk is niets hier echt vlak. Ook de 200m´tjes zijn heuvelop, erg zwaar. Allemaal goed om te leren crossen denk ik.

De eerste week ging dus allemaal rustig, met een wegwedstrijd over 4.8km op zondag. Ging wel redelijk, maar heb geen idee over tijd of plaats. Uitslagen doen ze hier niet aan. Hier een overzicht van trainingen in weken daarna, t/m afgelopen week.

week2
ma: 30´ uitlopen, 12-13 km/u
di: 30´ fartlek. Steeds evenveel minuten dribbel als tempo.
wo: 3000-2000-3000, P=3´, in 3´25 - 3´30 /km
do: -
vr: 45´ duurloop, 14-15 km/u + kracht circuitje buiten
za: 2x6x200, P=terugdribbelen, SP=3´, in 35"-36"
zo: 4x1500, P=3´, in 3´12 /km

week3
ma: 45´ duurloop, 14-15 km/u + kracht circuitje buiten
di: 3x(3x1000 in 4´00 - 3´50 - 3´40), geen rust
wo: 5x1200, P=3´, in 3´10 /km
do: -
vr: 45´ duurloop, 14-15 km/u + kracht circuitje in gym
za: 2x3000, P=3´, 3´20 - 3´25 /km
zo: 75´duurloop, 13-14 km/u (?)

week4
ma: 45´ duurloop, 14-15 km/u + kracht circuitje in gym
di: 2x7x200, P=terugdribbelen, SP=3´, in 35"-36"
wo: 5x1000, P=3´, 3´08 /km
do: -
vr: 45´ duurloop, 14-15 km/u + kracht circuitje in gym
za: 9885km cross.
zo: 30´ uitlopen, 12-13 km/u

Het gaat redelijk goed, alhoewel tempos wel echt kneiterhard gaan. Die 200´tjes moeten eigenlijk in 32", want die andere jongens dan ook doen, maar wat mij gewoon niet lukt. Heb trage poten gekregen van dat fietsen ofzo. Daarentegen heb ik weer minder moeite met 3000-tjes, fartlek en duurlopen (gaan ook niet langzaam) etc.

De cross van afgelopen zaterdag was in Aranda de Duero, 2 en een half uur met de bus hier vandaan. Die bus rijdt speciaal voor ons, allemaal geregeld door de universiteit. Tijdens mijn highschool jaar in the USA ging dat precies zo. Bevalt mij wel, beter geregeld dan in Nederland. Cross zelf ging redelijk goed. 34´01 over 9985 meter. Maar kan nog wel harder. Werd slechts 46e van de 76, eerste 10 allemaal Kenianen.

En dan natuurlijk de onvermijdelijke vraag: ben je nog niet geblesseerd? Hoewel ik wel soms achillespees wat voel trekken, kan ik toch zeggen dat alles nog heel is. En dat ondanks (of dankzij?) dat ik alles op mijn Nike mayfly´s doe. Dat zijn die superlichte gele schoentjes die eigenlijk maar 100km mee horen te gaan, en speciaal voor wegwedstrijden zijn. Ik ga er mee door de bagger, gebruik ze voor duurlopen, 200´tjes, alles. Het is heel simpel: ik heb hier geen andere. Alleen voor cross van afgelopen zaterdag heb ik een paar spikes geleend. Trainer ziet het allemaal met afgrijzen aan, mij bevallen ze eigenlijk wel. Geen demping, daar worden voeten en onderbenen sterk van. Verder trainen we nul komma nul op asfalt, wat ook zal helpen

Goed, dat was het. Ik hoop dat ik jullie kan trakteren op een mooi stukje hardlopen volgend jaar!

Succes met trainen!

Groeten, Thomas