Verslag NSK-individueel 2004

Een individuele sport betekent ook een Nederlands studentenkampioenschap voor individuen. Als groep, ja dat dan weer wel, werd Eindhoven aangedaan om daar te presteren. De ochtend van Hemelvaartsdag waren in alle vroegte Amsterdammers te bekennen op de mooie baan van PSV. Dit was omdat Sander zonodig wilde kogelslingeren. Hij slingerde het projectiel een ruime dertig meter ver en behaalde daarmee ene finaleplaats.

Na de altijd spectaculaire opening werd er dan eindelijk gelopen. Jennefer, Ruud en Georgine hielden het bij één rondje en Georgine had nog niet genoeg verzuring in de benen na haar persoonlijk record. Later in de middag liep ze ook de finale alleen die ging minder gemakkelijk.

Het kortste werk, de 100 meter, werd gedaan door Lennart en Jennefer die in de series bleven hangen. Intussen had Sander bij het speerwerpen de speer voorbij de veertig meter gekregen. In het lekkere zonnetje miste Margret net het podium. Haar bovenbenen waren nog niet gewend aan het roeigeweld van de introductieperiode bij Skøll en na een iets te snelle start ging halverwege het kaarsje uit.

Intussen was Lennart bezig om de enige, maar wel een gouden, medaille binnen te slepen. Bij het hink-stapspringen was hij met de een ruime veertien meter simpelweg beter dan de concurrentie. Inmiddels was het al het eind van de middag en Rinske en Annelies startten op de vijf kilometer. Annelies zou Rinske de eerste drie kilometer gaan hazen, maar na tweehonderd meter was al duidelijk dat 'haas' Annelies een mooi gat van twintig meter had geslagen op Rinske. Rinske had dan geen profijt van dit 'uit de wind lopen', maar snelde toch naar een dik PR. Alhoewel haar achteraf door anderen is duidelijk gemaakt dat je daar best blij mee mag zijn. Annelies vond het na drie kilometer nog niet genoeg geweest en liep de wedstrijd toch maar uit en eindigde als vierde. Als laatste die dag kwam Johan nog in actie op de 1500 meter die hij af raffelde in een persoonlijk record.

Een NSK kan geen NSK zijn als er niet fatsoenlijk gefeest zal worden. Bij dit tweedaags evenement is het handig dat dit feestje dan ook precies tussen de wedstrijddagen in valt. Voordat het zover was moest er eerst nog gegeten worden. De organisatie had een 'Hollandse pot' besteld. Het was dan wel een Hollandse maaltijd, maar hij was wel onhollands bereid. Eerst werden de tentjes nog opgezet en daarna kon er gefeest worden. De kantine van de tennisclub was ervoor gereserveerd en afhankelijk van de geplande activiteit de volgende dag, werd er doorgefeest. Kortom, weer ouderwets gezellig. Slapen in een tentje was dit keer minder koud dan bij de Batavierenrace, maar blijkbaar reden genoeg om toch bij een ander in de tent te kruipen.

De tweede dag dan maar. De groep werd nog uitgebreid met mensen die niet in een tentje hadden geslapen en zelfs een schare toeschouwers. Jennefer liep een 400 met hekken en Sander was met de kogel aan het spelen. Hij stootte een nette 11 meter, maar een ongeldige worp kwam dik boven de twaalf. Of we hem moeten geloven?

Dan maar weer gewoon sprinten. Nina meldde zich af voor de 200 meter, maar Jennefer, Loes en Lennart liepen wel dit halve baantje en bleven in de series steken. Sander had discuswerpen als vierde onderdeel gepland. Na een pr van 39 meter vond een jurylid dat het niet meer hoefde te zijn dan 31 meter, zodat hij niet meekon doen aan de finale. In opperste staat van frustratie mocht hij nog één keer overgooien, waarmee hij de psychologische veertig meter grens doorbrak.

Toen was het tijd voor de mannen van de vijf kilometer. In de eerste serie liepen Hans en Emile naar mooie prestaties. In de tweede serie ging Dave als bezetene van start, wat bij deze afstand je behoorlijk zuur komt te staan. Thijs ging vrijwel vlak naar een 5de plaats en en Thomas kwam erachter dat een 5 kilometer een stuk prettiger is als je na de helft je rondetijden niet meer laat doorgeven.

Als laatste was nog een zweedse estafette gepland. Bij zowel de dames als de heren was er een Aquila-team. Het damesteam had Rinske als starter verkozen. Ze kwam uit het startblok alsof het een 10 kilometer wegwedstrijd was. Na haar volle ronde gaf ze het stokje aan Annelies die de incourante 300 liep. Nina was wel fit genoeg om deze 200 meter te lopen en Loes liet als slotloopster zien dat 100 meter lang genoeg is voor haar. Bij de heren liep Michiel de 400 meter. Vanwege zijn hooikoorts/verkoudheid liet hij de vijf kilometer schieten, maar op de hele ronde zette hij toch een goede 54 seconden neer. Johan liep de 300 en Hans mocht na zijn vijf kilometer nog even het halve rondje doen, waarna Sander het laatste rechte stuk voor zijn rekening nam.

Hiermee was er een einde gekomen aan dit NSK. Met tien heren en zeven dames was de medailleopbrengst niet erg groot, maar het was wel weer een geslaagd evenement. Op naar de volgende wedstrijden, dat het een mooie zomer mag worden.

Johan Cederhout